و فتية عرفوا ما قد عرفت فهم * صحبى و من يحظ بالخيرات مصحوب تعارفت فى قديم الذّرّ أنفسهم * فأشرقت شمسهم و الدّهر غربيب منابع ديوان الحلاج ، ص 16 - 15 ، از نسخه خطى كوبر كوبرولو ، مجلد اول ، ص 1620 ( ابيات 13 - 1 ) . نسخه خطى لندن ، ص 327 ( ابيات : 2 - 1 ، 5 ، 8 ، 11 - 10 ) . لغات مرهوب : ترسناك ، مردم از نزديك شدن ، بدان مىترسند . مذموم : ناپسند . موهوب : بخشش ، عطا كردن . طود : كوه خيلى بلند ، ريگ و تودهء ريگ بلند برآمده . نام كوهى كه مشرف بر عرفه است . مراق : جمع مرقاة به معناى درجه و مرتبه . حصباؤه : سنگ كوچك ، سنگريزه ، سنگ . ريّا : از الرى ضد عطش ، سيراب گرديدن ، سيراب شدن ، از تشنگى درآمدن . مسّه : اصابه ، برخورد . الوذ : پناه جستن . مكروب : مصيبت و غم . أبله : كسى كه عقلش ضعيف شود ، فراموش‌كار . غربيب : سياهى زياد . منبوذ : مطروح و انداخته شده ، به راه نهاده ، دورافكنده ، دور . مكتسب : به سعى و طلب حاصل شده ، كسب شده ، حاصل كرده ، بدست آورده . مركوب : رام و آرام ، چيزى كه بر آن نشينند . دهر : روزگار ، سال ، عصر ، زمان ، عهد ، دوره ، زمانه ، هميشه .